Desksurfen bij Alares

Als ik tussen opdrachten in zit, heb ik eindelijk genoeg tijd voor te lang uitgestelde afspraken. Een van mijn voornemens was dat ik meer wilde weten over Alares. Het is een bureau dat zich bezighoud met kennisinnovatie. Harry Kotey en Robert van Oirschot ken ik nog uit mijn studietijd, ze zijn de ‘hulptroepen’ voor kennisinnovatie. Alares is namelijk Latijn voor hulptroepen; de ruiters van de bondgenoten. Ze komen je helpen in het felst van de strijd.

Een gezamenlijk contact van Robert en mij had me al eens aangeraden om bij Alares te gaan kijken, omdat het bij mij zou passen. Raoul Bissecker dat zei, was hij zich nog onbewust van het feit dat we elkaar eigenlijk al kenden. Harry kwam ik tegen ook op de Bank of the Future bijeenkomst. Dat kon geen toeval zijn. Redenen genoeg om aan Harry en Robert te vragen of ik een keertje mocht desksurfen. Wat blijkt: ik ben ook nog opgenomen in de vriendendatabase en krijg een zeer warme ontvangst.

Maar kennisinnovatie? Wat is dat eigenlijk? Ook na een dagje desksurfen bij Alares vind ik het nog moeilijk om het goed uit te leggen. Ik doe een gooi: organisaties helpen om hun kennis te borgen en te vernieuwen. Waarbij mensen, processen, werkwijzen en systemen betrokken kunnen worden bij het slagvaardiger maken van een organisatie vanuit de kennis die nodig is om optimaal aan de doelstellingen bij te dragen. Blahbluhhh….

Best ingewikkeld dus, maar Harry stelt terecht: Waarom staat kennis eigenlijk niet op de balans van een bedrijf? Het merk (de brand equity) staat er wel op bij grote bedrijven, maar is kennis niet belangrijker en moeilijk om vast te houden in deze tijd? Als de jongere medewerkers geen contract verlenging krijgen door bezuinigingen en de oudere binnen 3 jaar met pensioen gaan, hoe behoud en vernieuw je dan kennis?

Aan de lunch gaat het gesprek over de link tussen innovatie en duurzaamheid (dat is natuurlijk mijn schuld) en duiken weer meteen de diepte in. Harry komt terug van zijn afspraak en schuift ook aan. Net als Symbaloo hebben ze hier een voetbaltafel, maar als het druk is, nemen ze daar geen tijd voor. Jammer, want hier had ik het hier wel aangedurfd, een potje tafelvoetbal…. We hebben het ook over afgelopen zaterdag en de voetbalwedstrijden van onze zoons, dus er is niet alleen maar zware kost aan de lunchtafel.

Na de lunch laat Harry mij het systeem zien waarin de hulptroepen van Alares samenwerken. Een systeem dat inderdaad goed gebruikt wordt en om kennis te delen en te borgen. ‘Practice what you preach’ is hier duidelijk van toepassing. En dan is het op eens bijna 14.00 en moet ik weg voor een afspraak. Ik heb eigenlijk helemaal niet zo veel gewerkt. Er waren te veel interessante onderwerpen om te bespreken, creativiteit en innovatie, management drives, leiderschap. Volgens mij moet ik nog een keer naar Alares.